паналяпля́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паналяпля́ю паналяпля́ем
2-я ас. паналяпля́еш паналяпля́еце
3-я ас. паналяпля́е паналяпля́юць
Прошлы час
м. паналяпля́ў паналяпля́лі
ж. паналяпля́ла
н. паналяпля́ла
Загадны лад
2-я ас. паналяпля́й паналяпля́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час паналяпля́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паналяпля́ць сов., см. панале́пліваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

панале́пліваць, -аю, -аеш, -ае; -аны і паналяпля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; -я́ны; зак.

1. што і чаго. Наляпіць чаго-н. у розных месцах або на многіх прадметах.

2. чаго. Вырабіць лепкай вялікую колькасць чаго-н.

П. фігурак з пластыліну.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

налепи́ть сов. наляпі́ць, мног. панале́пліваць, паналяпля́ць; (наклеить) накле́іць, мног. панакле́йваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)