Пальмі́ра

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Пальмі́ра
Р. Пальмі́ры
Д. Пальмі́ры
В. Пальмі́ру
Т. Пальмі́рай
Пальмі́раю
М. Пальмі́ры

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пальмі́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. пальмі́ра
Р. пальмі́ры
Д. пальмі́ры
В. пальмі́ру
Т. пальмі́рай
пальмі́раю
М. пальмі́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пальмі́ра ж., мн. нет, тип. пальми́ра

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пальмі́ра, ‑ы, ж.

Спец. Адна з гарнітур рускіх друкарскіх шрыфтоў.

[Ад назвы старажытнага горада ў Сірыі.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пальми́ра тип. пальмі́ра, -ры ж., мн. нет.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)