палавое - Пошук - Асноўныя

імпатэ́нцыя, -і, ж.

Палавое бяссілле.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

палавы́

прыметнік, адносны

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

узро́става-палавы́

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	узро́става-палавы́	узро́става-палава́я	узро́става-палаво́е	узро́става-палавы́я
Р.	узро́става-палаво́га	узро́става-палаво́й узро́става-палаво́е	узро́става-палаво́га	узро́става-палавы́х
Д.	узро́става-палаво́му	узро́става-палаво́й	узро́става-палаво́му	узро́става-палавы́м
В.	узро́става-палавы́ (неадуш.) узро́става-палаво́га (адуш.)	узро́става-палаву́ю	узро́става-палаво́е	узро́става-палавы́я (неадуш.) узро́става-палавы́х (адуш.)
Т.	узро́става-палавы́м	узро́става-палаво́й узро́става-палаво́ю	узро́става-палавы́м	узро́става-палавы́мі
М.	узро́става-палавы́м	узро́става-палаво́й	узро́става-палавы́м	узро́става-палавы́х

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цёмна-палавы́

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	цёмна-палавы́	цёмна-палава́я	цёмна-палаво́е	цёмна-палавы́я
Р.	цёмна-палаво́га	цёмна-палаво́й цёмна-палаво́е	цёмна-палаво́га	цёмна-палавы́х
Д.	цёмна-палаво́му	цёмна-палаво́й	цёмна-палаво́му	цёмна-палавы́м
В.	цёмна-палавы́ (неадуш.) цёмна-палаво́га (адуш.)	цёмна-палаву́ю	цёмна-палаво́е	цёмна-палавы́я (неадуш.) цёмна-палавы́х (адуш.)
Т.	цёмна-палавы́м	цёмна-палаво́й цёмна-палаво́ю	цёмна-палавы́м	цёмна-палавы́мі
М.	цёмна-палавы́м	цёмна-палаво́й	цёмна-палавы́м	цёмна-палавы́х

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сады́зм, -у, м.

1. Абвостраная жорсткасць, заўзятая цяга да катаванняў; задавальненне ад чужых пакут.

2. Палавая ненармальнасць, пры якой палавое пачуццё задавальняецца прычыненнем фізічнага болю другой асобе.

|| прым. сады́сцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

за́растак, ‑тка, м.

Палавое пакаленне ў вышэйшых споравых раслін (папарацяў, хвашчоў, дзеразы).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

імпатэ́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Чалавек, які пакутуе на палавое бяссілле (імпатэнцыю).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

імпатэ́нцыя, ‑і, ж.

1. Палавое бяссілле.

2. перан. Няздольнасць да творчай дзейнасці.

[Ад лац. impotentia — слабасць, бяссілле.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эякулява́ць

‘заканчваць палавое ўзбуджэнне эякуляцыяй’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

размнажэ́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. размнажаць — размножыць і размнажацца — размножыцца.

2. Аднаўленне патомства жывёльным або раслінным арганізмам. Бясполае размнажэнне. Палавое размнажэнне. Вегетатыўнае размнажэнне раслін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Verbum