пазала́тваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пазала́тваю |
пазала́тваем |
| 2-я ас. |
пазала́тваеш |
пазала́тваеце |
| 3-я ас. |
пазала́твае |
пазала́тваюць |
| Прошлы час |
| м. |
пазала́тваў |
пазала́твалі |
| ж. |
пазала́твала |
| н. |
пазала́твала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пазала́твай |
пазала́твайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пазала́тваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пазала́тваць сов. (о многом) залата́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пазала́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Разм. Залатаць, палатаць усё, многае. У нейкім месцы прадзіравілася страха. Кулі трэба, каб пазалатваць дзіркі. Гроднеў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)