пазага́джваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пазага́джваю пазага́джваем
2-я ас. пазага́джваеш пазага́джваеце
3-я ас. пазага́джвае пазага́джваюць
Прошлы час
м. пазага́джваў пазага́джвалі
ж. пазага́джвала
н. пазага́джвала
Загадны лад
2-я ас. пазага́джвай пазага́джвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час пазага́джваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пазага́джваць сов., разг. (о многом) зага́дить, запа́чкать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пазага́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Загадзіць усё, многае. [Агата:] — Зноў недзе ўскочыў [сабачка] у памыі.. Зноў усё пазагаджваеш у сенцах. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазага́джваны разг. зага́женный, запа́чканный; см. пазага́джваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зага́дить сов., разг. зага́дзіць, мног. пазага́джваць; запаску́дзіць, мног. пазапаску́джваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запа́костить сов., прост. запаску́дзіць, мног. пазапаску́джваць, запа́касціць, мног. пазапа́кашчваць, зага́дзіць, мног. пазага́джваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)