пазага́джваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пазага́джваю |
пазага́джваем |
| 2-я ас. |
пазага́джваеш |
пазага́джваеце |
| 3-я ас. |
пазага́джвае |
пазага́джваюць |
| Прошлы час |
| м. |
пазага́джваў |
пазага́джвалі |
| ж. |
пазага́джвала |
| н. |
пазага́джвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пазага́джвай |
пазага́джвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пазага́джваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пазага́джваць сов., разг. (о многом) зага́дить, запа́чкать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пазага́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Разм. Загадзіць усё, многае. [Агата:] — Зноў недзе ўскочыў [сабачка] у памыі.. Зноў усё пазагаджваеш у сенцах. Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазага́джваны разг. зага́женный, запа́чканный; см. пазага́джваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
зага́дить сов., разг. зага́дзіць, мног. пазага́джваць; запаску́дзіць, мног. пазапаску́джваць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
запа́костить сов., прост. запаску́дзіць, мног. пазапаску́джваць, запа́касціць, мног. пазапа́кашчваць, зага́дзіць, мног. пазага́джваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)