пажадлі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пажадлі́вы пажадлі́вая пажадлі́вае пажадлі́выя
Р. пажадлі́вага пажадлі́вай
пажадлі́вае		 пажадлі́вага пажадлі́вых
Д. пажадлі́ваму пажадлі́вай пажадлі́ваму пажадлі́вым
В. пажадлі́вы
пажадлі́вага		 пажадлі́вую пажадлі́вае пажадлі́выя
Т. пажадлі́вым пажадлі́вай
пажадлі́ваю		 пажадлі́вым пажадлі́вымі
М. пажадлі́вым пажадлі́вай пажадлі́вым пажадлі́вых

Іншыя варыянты: пажа́длівы.

Крыніцы: sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пажа́длівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пажа́длівы пажа́длівая пажа́длівае пажа́длівыя
Р. пажа́длівага пажа́длівай
пажа́длівае		 пажа́длівага пажа́длівых
Д. пажа́дліваму пажа́длівай пажа́дліваму пажа́длівым
В. пажа́длівы (неадуш.)
пажа́длівага (адуш.)		 пажа́длівую пажа́длівае пажа́длівыя (неадуш.)
пажа́длівых (адуш.)
Т. пажа́длівым пажа́длівай
пажа́дліваю		 пажа́длівым пажа́длівымі
М. пажа́длівым пажа́длівай пажа́длівым пажа́длівых

Іншыя варыянты: пажадлі́вы.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пажа́длівы плотоя́дный, чу́вственный, похотли́вый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пажа́длівы, ‑ая, ‑ае.

Схільны да задавальнення палавых пачуццяў. Пажадлівы чалавек. // Які выражае такую схільнасць. Твар у .. [Алы] пабялеў, заплюшчаныя вочы з густа падведзенымі вейкамі былі ў сініх кругах, і толькі поўныя, пажадлівыя вусны аставаліся, як звычайна, яркімі. Карпаў. Чубар праводзіў.. [гаспадыню] пажадлівым позіркам да дзвярэй. Чыгрынаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

юрлі́вы, -ая, -ае.

Пажадлівы, поўны юру; які выражае юр.

Ю. чалавек.

Юрлівая ўсмешка.

|| наз. юрлі́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

похотли́вый юрлі́вы; (чувственный) пажа́длівы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чу́вственный

1. (видимый, осязаемый) пачуццёвы; (ощутимый) адчува́льны;

чу́вственное восприя́тие пачуццёвае ўспрыма́нне;

2. (плотский) пачуццёвы; (выражающий плотское влечение) пажа́длівы;

чу́вственное влече́ние пачуццёвая (пажа́длівая) ця́га;

чу́вственный взгляд пажа́длівы по́гляд (по́зірк).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

юрлі́вы, ‑ая, ‑ае.

Пажадлівы, поўны юру. Паны ўсе на адзін твар: гультаяватыя, фанабэрыстыя, .. разбэшчаныя, юрлівыя. Навуменка. // Які выражае юр. Сулкоўскі зірнуў на .. [Алёну] ласа, як кот на смятану, і твар яго расплыўся ў юрлівай усмешцы. Чарнышэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Лакчы́вы ’прагны да яды’ (шальч., Сл. паўн.-зах.), як і ўкр. лапчивий, лапшивий ’хцівы, прагны, пажадлівы’, запазычана з польск. łapczywy, łapciwy ’тс’ Ctapczyć ’хціва хапаць’ < выклічнік lap! laps! (Слаўскі, 4, 471).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

плотоя́дный

1. зоол. драпе́жны;

2. бот. насякомае́дны;

плотоя́дное расте́ние насякомае́дная раслі́на;

3. перен. юрлі́вы, пажа́длівы;

плотоя́дная улы́бка пажа́длівая ўсме́шка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)