Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пажа́длівы
прыметнік, якасны
адз.
мн.
м.
ж.
н.
-
Н.
пажа́длівы
пажа́длівая
пажа́длівае
пажа́длівыя
Р.
пажа́длівага
пажа́длівай пажа́длівае
пажа́длівага
пажа́длівых
Д.
пажа́дліваму
пажа́длівай
пажа́дліваму
пажа́длівым
В.
пажа́длівы (неадуш.) пажа́длівага (адуш.)
пажа́длівую
пажа́длівае
пажа́длівыя (неадуш.) пажа́длівых (адуш.)
Т.
пажа́длівым
пажа́длівай пажа́дліваю
пажа́длівым
пажа́длівымі
М.
пажа́длівым
пажа́длівай
пажа́длівым
пажа́длівых
Іншыя варыянты:
пажадлі́вы.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пажа́длівы плотоя́дный, чу́вственный, похотли́вый
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пажа́длівы, ‑ая, ‑ае.
Схільны да задавальнення палавых пачуццяў. Пажадлівы чалавек.// Які выражае такую схільнасць. Твар у .. [Алы] пабялеў, заплюшчаныя вочы з густа падведзенымі вейкамі былі ў сініх кругах, і толькі поўныя, пажадлівыя вусны аставаліся, як звычайна, яркімі.Карпаў.Чубар праводзіў.. [гаспадыню] пажадлівым позіркам да дзвярэй.Чыгрынаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пажа́длівы
1. fléischfressend;
2.перан. wóllüstig, sínnlich
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
юрлі́вы, -ая, -ае.
Пажадлівы, поўны юру; які выражае юр.
Ю. чалавек.
Юрлівая ўсмешка.
|| наз.юрлі́васць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
похотли́вый юрлі́вы; (чувственный)пажа́длівы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
lascivious[ləˈsɪviəs]adj.fml юрлі́вы, пажадлі́вы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)