пад’ю́джваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пад’ю́джваю |
пад’ю́джваем |
| 2-я ас. |
пад’ю́джваеш |
пад’ю́джваеце |
| 3-я ас. |
пад’ю́джвае |
пад’ю́джваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пад’ю́джваў |
пад’ю́джвалі |
| ж. |
пад’ю́джвала |
| н. |
пад’ю́джвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пад’ю́джвай |
пад’ю́джвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
пад’ю́джваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пад’ю́джваць несов., прост. подзу́живать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пад’ю́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да пад’юдзіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
подзу́живать несов. падбухто́рваць, пад’ю́джваць, падбіва́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
подна́чивать несов., прост. падбухто́рваць, падбіва́ць, пад’ю́джваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)