пад’ю́джваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пад’ю́джваю |
пад’ю́джваем |
| 2-я ас. |
пад’ю́джваеш |
пад’ю́джваеце |
| 3-я ас. |
пад’ю́джвае |
пад’ю́джваюць |
| Прошлы час |
| м. |
пад’ю́джваў |
пад’ю́джвалі |
| ж. |
пад’ю́джвала |
| н. |
пад’ю́джвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пад’ю́джвай |
пад’ю́джвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пад’ю́джваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пад’ю́джваць несов., прост. подзу́живать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пад’ю́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да пад’юдзіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пад’ю́джваць разм. áufstacheln vt, áufhetzen vt; áufreisen vt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
подзу́живать несов. падбухто́рваць, пад’ю́джваць, падбіва́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
подна́чивать несов., прост. падбухто́рваць, падбіва́ць, пад’ю́джваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
áufreizen vt пад’ю́джваць; падбухто́рваць; раздражня́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
podburzać
незак. падбухторваць, пад’юджваць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
poduszczać
незак. падбухторваць; намаўляць, пад’юджваць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
áufstacheln vt (zu D) падбухто́рваць, пад’ю́джваць (да чаго-н.); распа́льваць (пачуцці)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)