падрахава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падраху́ю |
падраху́ем |
| 2-я ас. |
падраху́еш |
падраху́еце |
| 3-я ас. |
падраху́е |
падраху́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
падрахава́ў |
падрахава́лі |
| ж. |
падрахава́ла |
| н. |
падрахава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
падраху́й |
падраху́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
падрахава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падрахава́ць сов., разг. подсчита́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падрахава́ць, ‑рахую, ‑рахуеш, ‑рахуе; зак., што.
Разм. Палічыўшы, зрабіць падрахунак; падсумаваць. Прайшлі спачатку [юныя натуралісты] праз увесь край, дзе рос ядловец, падрахавалі прыблізна колькасць лепшых кустоў. Дубоўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падрахо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да падрахаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падрахо́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. падрахоўваць — падрахаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)