падкруці́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падкручу́ |
падкру́цім |
| 2-я ас. |
падкру́ціш |
падкру́ціце |
| 3-я ас. |
падкру́ціць |
падкру́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
падкруці́ў |
падкруці́лі |
| ж. |
падкруці́ла |
| н. |
падкруці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падкруці́ |
падкруці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падкруці́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падкруці́ць сов.
1. (завернуть немного) подкрути́ть; подверну́ть; подвинти́ть;
п. га́йку — подверну́ть га́йку;
2. (подбавить) подкрути́ть;
п. кнот у ля́мпе — подкрути́ть фити́ль в ла́мпе;
3. (усы, волосы) подкрути́ть;
4. разг. (повредить неловким движением) подверну́ть;
п. нагу́ — подверну́ть но́гу;
◊ п. га́йкі — закрути́ть (завинти́ть) га́йки
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падкруці́ць, ‑кручу, ‑круціш, ‑круціць; зак., каго-што.
1. Закруціць глыбей, тужэй. Падкруціць вінт. □ Няўклюдны цвік балюча мул[яе] пятку. Нрыцерці б цвік, абмотку падкруціць... Пысін. // Разм. Круцячы якое‑н. прыстасаванне, узмацніць або павялічыць што‑н. Я падышоў да стала і падкруціў кнот у лямпе. Бажко.
2. Нямнога завіць; падвіць. Падкруціць валасы. □ Сіняўскі падкруціў чорныя вусы, пакасіўся на камандзіра. Алешка.
3. Разм. Нялоўка ступіўшы, падвярнуць. Падкруціць нагу.
4. перан. Разм. Уздзейнічаць на каго‑н., прымусіць рабіць лепш, хутчэй. — А ты вось паспрабуй, падкруці яго, гэтага Бялькевіча. Савіцкі.
•••
Падкруціць (закруціць) гайку (гайкі) — павялічыць патрабаванні, зрабіць іх больш строгімі, суровымі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
подверте́ть сов., прост. падкруці́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падкру́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да падкруціць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
подкрути́ть сов., разг. падкруці́ць, мног. пападкру́чваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падкру́чаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад падкруціць (у 1, 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падкру́чванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. падкручваць — падкруціць (у 1–3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Нахохліцца ’натапырыцца (пра пер’е)’, нахохліць ’натапырыць’ (в.-дзв., Шатал.), ’начасаць, падкруціць’ (ТС). Да хахол, хохлік ’чуб’ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
падкру́чвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да падкруціцца.
2. Зал. да падкручваць (гл. падкруціць у 1, 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)