падкруці́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падкручу́ падкру́цім
2-я ас. падкру́ціш падкру́ціце
3-я ас. падкру́ціць падкру́цяць
Прошлы час
м. падкруці́ў падкруці́лі
ж. падкруці́ла
н. падкруці́ла
Загадны лад
2-я ас. падкруці́ падкруці́це
Дзеепрыслоўе
прош. час падкруці́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падкруці́ць сов.

1. (завернуть немного) подкрути́ть; подверну́ть; подвинти́ть;

п. га́йку — подверну́ть га́йку;

2. (подбавить) подкрути́ть;

п. кнот у ля́мпе — подкрути́ть фити́ль в ла́мпе;

3. (усы, волосы) подкрути́ть;

4. разг. (повредить неловким движением) подверну́ть;

п. нагу́ — подверну́ть но́гу;

◊ п. га́йкі — закрути́ть (завинти́ть) га́йки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падкруці́ць, ‑кручу, ‑круціш, ‑круціць; зак., каго-што.

1. Закруціць глыбей, тужэй. Падкруціць вінт. □ Няўклюдны цвік балюча мул[яе] пятку. Нрыцерці б цвік, абмотку падкруціць... Пысін. // Разм. Круцячы якое‑н. прыстасаванне, узмацніць або павялічыць што‑н. Я падышоў да стала і падкруціў кнот у лямпе. Бажко.

2. Нямнога завіць; падвіць. Падкруціць валасы. □ Сіняўскі падкруціў чорныя вусы, пакасіўся на камандзіра. Алешка.

3. Разм. Нялоўка ступіўшы, падвярнуць. Падкруціць нагу.

4. перан. Разм. Уздзейнічаць на каго‑н., прымусіць рабіць лепш, хутчэй. — А ты вось паспрабуй, падкруці яго, гэтага Бялькевіча. Савіцкі.

•••

Падкруціць (закруціць) гайку (гайкі) — павялічыць патрабаванні, зрабіць іх больш строгімі, суровымі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падкруці́ць, падкру́чваць (шрубу і пад.) náchziehen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

подверте́ть сов., прост. падкруці́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падкру́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падкруціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подкрути́ть сов., разг. падкруці́ць, мног. пападкру́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

podkręcić

зак. падкруціць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

падкру́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падкруціць (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падкру́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падкручваць — падкруціць (у 1–3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)