падкляпа́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падкляпа́ю падкляплю́ |
падкляпа́ем падкле́плем |
| 2-я ас. |
падкляпа́еш падкле́плеш |
падкляпа́еце падкле́плеце |
| 3-я ас. |
падкляпа́е падкле́пле |
падкляпа́юць падкле́плюць |
| Прошлы час |
| м. |
падкляпа́ў |
падкляпа́лі |
| ж. |
падкляпа́ла |
| н. |
падкляпа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падкляпа́й падкляплі́ |
падкляпа́йце падкляплі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падкляпа́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падкляпа́ць сов. подклепа́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падкляпа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
1. Прыкляпаць што‑н. да чаго‑н.
2. Закляпаць шчыльней, мацней.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
подклепа́ть сов. падкляпа́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падклёпваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да падкляпаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падкляпа́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад падкляпаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падклёпванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. падклёпваць — падкляпаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падклёпка, ‑і, ДМ ‑пцы, ж.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. падкляпаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)