падкляпа́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падкляпа́ю
падкляплю́
падкляпа́ем
падкле́плем
2-я ас. падкляпа́еш
падкле́плеш
падкляпа́еце
падкле́плеце
3-я ас. падкляпа́е
падкле́пле
падкляпа́юць
падкле́плюць
Прошлы час
м. падкляпа́ў падкляпа́лі
ж. падкляпа́ла
н. падкляпа́ла
Загадны лад
2-я ас. падкляпа́й
падкляплі́
падкляпа́йце
падкляплі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час падкляпа́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падкляпа́ць сов. подклепа́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падкляпа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

1. Прыкляпаць што‑н. да чаго‑н.

2. Закляпаць шчыльней, мацней.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подклепа́ть сов. падкляпа́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падклёпваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падкляпаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падкляпа́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падкляпаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падклёпванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падклёпваць — падкляпаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падклёпка, ‑і, ДМ ‑пцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падкляпаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)