падахво́ціць, -во́чу, -во́ціш, -во́ціць; -во́чаны; зак., каго-што і з інф.

Выклікаць жаданне што-н. рабіць.

П. праўленне завода пабудаваць дом.

П. каго-н. да размовы.

|| незак. падахво́чваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. падахво́чванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падахво́ціць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падахво́чу падахво́цім
2-я ас. падахво́ціш падахво́ціце
3-я ас. падахво́ціць падахво́цяць
Прошлы час
м. падахво́ціў падахво́цілі
ж. падахво́ціла
н. падахво́ціла
Загадны лад
2-я ас. падахво́ць падахво́цьце
Дзеепрыслоўе
прош. час падахво́ціўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падахво́ціць (да чаго і з інф.) сов. побуди́ть (к чему и с инф.); (склонить к чему-л.) подговори́ть (на что и с инф.); подстрекну́ть, подзадо́рить; разохо́тить (на что, к чему и с инф.)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падахво́ціць, ‑вочу, ‑воціш, ‑воціць; зак., каго-што і з інф.

Выклікаць жаданне што‑н. зрабіць; разахвоціць. [Дзед Тарас:] — Падахвоціў я праўленне пабудаваць сховішча на садавіну. Паслядовіч. — Гаварыце, гаварыце, цётка Тэкля, — падахвоціў Малашкін. Пестрак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подзадо́рить сов. падахво́ціць, падбі́ць, падбухто́рыць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падахво́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падахвоціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падахво́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падахвоціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падахво́чаны побуждённый; подговорённый; подзадо́ренный; разохо́ченный; см. падахво́ціць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папад’ю́джваць

‘падбухторыць, падахвоціць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. папад’ю́джваю папад’ю́джваем
2-я ас. папад’ю́джваеш папад’ю́джваеце
3-я ас. папад’ю́джвае папад’ю́джваюць
Прошлы час
м. папад’ю́джваў папад’ю́джвалі
ж. папад’ю́джвала
н. папад’ю́джвала
Загадны лад
2-я ас. папад’ю́джвай папад’ю́джвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час папад’ю́джваўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́цукнуць

‘падахвоціць, падбіць, падбухторыць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́цукну вы́цукнем
2-я ас. вы́цукнеш вы́цукнеце
3-я ас. вы́цукне вы́цукнуць
Прошлы час
м. вы́цукнуў вы́цукнулі
ж. вы́цукнула
н. вы́цукнула
Загадны лад
2-я ас. вы́цукні вы́цукніце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́цукнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)