пагартава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пагарту́ю |
пагарту́ем |
| 2-я ас. |
пагарту́еш |
пагарту́еце |
| 3-я ас. |
пагарту́е |
пагарту́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пагартава́ў |
пагартава́лі |
| ж. |
пагартава́ла |
| н. |
пагартава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пагарту́й |
пагарту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
пагартава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пагартава́ць сов. покали́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пагартава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.
1. Гартаваць некаторы час.
2. Загартаваць усё, многае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
покали́ть сов.
1. техн. пагартава́ць;
2. (нагреть) напалі́ць;
3. (пожарить на огне) папра́жыць, напрэ́гчы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)