пага́рдлівы, -ая, -ае.

Які адносіцца да каго-, чаго-н. з пагардай або выражае, утрымлівае ў сабе пагарду да каго-, чаго-н.

Пагардлівыя адносіны.

Пагардлівыя словы.

|| наз. пага́рдлівасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пага́рдлівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пага́рдлівы пага́рдлівая пага́рдлівае пага́рдлівыя
Р. пага́рдлівага пага́рдлівай
пага́рдлівае		 пага́рдлівага пага́рдлівых
Д. пага́рдліваму пага́рдлівай пага́рдліваму пага́рдлівым
В. пага́рдлівы (неадуш.)
пага́рдлівага (адуш.)		 пага́рдлівую пага́рдлівае пага́рдлівыя (неадуш.)
пага́рдлівых (адуш.)
Т. пага́рдлівым пага́рдлівай
пага́рдліваю		 пага́рдлівым пага́рдлівымі
М. пага́рдлівым пага́рдлівай пага́рдлівым пага́рдлівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пага́рдлівы высокоме́рный, пренебрежи́тельный, презри́тельный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пага́рдлівы, ‑ая, ‑ае.

Які адносіцца з пагардай да каго‑, чаго‑н. [Паны] пагардлівыя да ніжэйшых за сябе. Навуменка. // Які выражае, утрымлівае ў сабе пагарду да каго‑, чаго‑н. Пагардлівыя словы. □ Амерыканец глядзеў з пагардлівай усмешкай. Маўр.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пагарджа́льны, -ая, -ае.

Тое, што і пагардлівы.

|| наз. пагарджа́льнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пагарджа́льны, см. пага́рдлівы

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

презри́тельный пага́рдлівы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фон-баро́н, ‑а, м.

Разм. іран. Фанабэрысты, пагардлівы чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высокоме́рный высакаме́рны, пага́рдлівы; фанабэ́рысты, фанабэ́рлівы; ганары́сты.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пагарджа́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Тое, што і пагардлівы.

2. У граматыцы — які мае ці ўносіць адценне пагардлівасці, зневажальнасці. Пагарджальны суфікс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)