павуці́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. павуці́нны павуці́нная павуці́ннае павуці́нныя
Р. павуці́ннага павуці́ннай
павуці́ннае		 павуці́ннага павуці́нных
Д. павуці́ннаму павуці́ннай павуці́ннаму павуці́нным
В. павуці́нны (неадуш.)
павуці́ннага (адуш.)		 павуці́нную павуці́ннае павуці́нныя (неадуш.)
павуці́нных (адуш.)
Т. павуці́нным павуці́ннай
павуці́ннаю		 павуці́нным павуці́ннымі
М. павуці́нным павуці́ннай павуці́нным павуці́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

павуці́нны паути́нный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

павуці́нны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да павуціны (у 1 знач.). Павуцінная сетка.

2. Такі, як павуціна (у 1 знач.). Павуцінныя ніткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павуці́на, -ы, мн. -ы, -ці́н, ж.

Сетка з тонкіх нітак, утвораная з клейкага рэчыва, якое выдзяляецца павуком.

Плесці павуціну.

П. хлусні (перан.).

|| памянш. павуці́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

|| прым. павуці́нны, -ая, -ае і павуці́навы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паути́нный павуці́нны, павуці́навы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)