павуці́нневы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. павуці́нневы павуці́нневая павуці́нневае павуці́нневыя
Р. павуці́нневага павуці́нневай
павуці́нневае		 павуці́нневага павуці́нневых
Д. павуці́нневаму павуці́нневай павуці́нневаму павуці́нневым
В. павуці́нневы
павуці́нневага		 павуці́нневую павуці́нневае павуці́нневыя
Т. павуці́нневым павуці́нневай
павуці́нневаю		 павуці́нневым павуці́нневымі
М. павуці́нневым павуці́нневай павуці́нневым павуці́нневых

Крыніцы: tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

павуці́нне, -я, н., зб.

Павуціна.

Зняць п.

Аблытаць павуціннем хлусні (перан.).

|| прым. павуці́нневы, -ая, -ае.

П. клешч.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)