някра́нуты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
някра́нуты |
някра́нутая |
някра́нутае |
някра́нутыя |
| Р. |
някра́нутага |
някра́нутай
някра́нутае |
някра́нутага |
някра́нутых |
| Д. |
някра́нутаму |
някра́нутай |
някра́нутаму |
някра́нутым |
| В. |
някра́нуты (неадуш.)
някра́нутага (адуш.) |
някра́нутую |
някра́нутае |
някра́нутыя (неадуш.)
някра́нутых (адуш.) |
| Т. |
някра́нутым |
някра́нутай
някра́нутаю |
някра́нутым |
някра́нутымі |
| М. |
някра́нутым |
някра́нутай |
някра́нутым |
някра́нутых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
някра́нуты, ‑ая, ‑ае.
Такі, якога не краналі. Нібы памытая бялізна, Сняжок някрануты рыпіць. Макаль. Дом быў зусім някрануты [снарадамі], толькі без шыб у вокнах. Галавач.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
непоча́тый разг. непача́ты; (нетронутый) некрану́ты, някра́нуты;
◊
непоча́тый край, непоча́тый у́гол (кого, чего) непача́ты край (каго, чаго).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)