нязмы́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нязмы́ўны нязмы́ўная нязмы́ўнае нязмы́ўныя
Р. нязмы́ўнага нязмы́ўнай
нязмы́ўнае		 нязмы́ўнага нязмы́ўных
Д. нязмы́ўнаму нязмы́ўнай нязмы́ўнаму нязмы́ўным
В. нязмы́ўны (неадуш.)
нязмы́ўнага (адуш.)		 нязмы́ўную нязмы́ўнае нязмы́ўныя (неадуш.)
нязмы́ўных (адуш.)
Т. нязмы́ўным нязмы́ўнай
нязмы́ўнаю		 нязмы́ўным нязмы́ўнымі
М. нязмы́ўным нязмы́ўнай нязмы́ўным нязмы́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нязмы́ўны прям., перен. несмыва́емый;

~ныя фа́рбы — несмыва́емые кра́ски;

~ная га́ньба — несмыва́емый позо́р

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нязмы́ўны, ‑ая, ‑ае.

1. Які цяжка або немагчыма змыць. Нязмыўны вугальны пыл.

2. перан. Такі, які нельга апраўдаць, загладзіць. Пязмыўная ганьба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

несмыва́емый нязмы́ўны;

◊

несмыва́емый позо́р нязмы́ўная га́ньба.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)