наця́гванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. наця́гванне
Р. наця́гвання
Д. наця́гванню
В. наця́гванне
Т. наця́гваннем
М. наця́гванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наця́гванне ср.

1. натя́гивание, натяже́ние, натя́жка ж.;

2. натя́гивание;

3. натя́гивание; напя́ливание;

4. ната́скивание;

5. разг. натя́гивание;

1-5 см. наця́гваць 1-4, 6

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наця́гванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. нацягваць — нацягнуць (у 1, 3 і 5 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нацягну́ць, -цягну́, -ця́гнеш, -ця́гне; -цягні́; -ця́гнуты; зак.

1. што. Расцягваючы, зрабіць тугім, напяць (або туга прымацаваць).

Н. трос.

2. што. Адзець (абуць) што-н. з цяжкасцю; накрыцца, нацягнуўшы на сябе што-н.

Н. боты.

Н. коўдру.

3. чаго. Прыцягнуць, прынесці ў якой-н. колькасці.

4. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Настояцца; заварыцца.

Лякарства нацягнула ўжо.

5. перан., што і без дап. Давесці што-н. да нормы, да пэўнай ступені (пра выпрацоўку, выдаткі і пад.); завысіць што-н. (адзнаку, паказчык і пад.; разм.).

Н. ацэнку.

6. пераважна безас., чаго і без дап. Нагнаць ветрам; закрыць, завалачы чым-н. (разм.).

Нацягнула дыму ў хату.

|| незак. наця́гваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. наця́гванне, -я, н. (да 1, 3 і 5 знач.), наця́жка, -і, ДМ -жцы, ж. (да 1 знач.) і нацяжэ́нне, -я, н. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

натя́гивание наця́гванне, -ння ср.; напіна́нне, -ння ср.; см. натя́гивать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

напя́ливание напіна́нне, -ння ср.; наця́гванне, -ння ср.; напрана́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ната́скивание​I

1. наця́гванне, -ння ср.;

2. накрада́нне, -ння ср., накра́дванне, -ння ср.; см. ната́скивать​I.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заця́жка, ‑і, ДМ ‑жцы, ж.

1. Дзеянне паводле дзеясл. зацягваць ​1 — зацягнуць ​1 (у 4, 7–9 знач.); дзеянне і стан паводле дзеясл. зацягвацца — зацягнуцца (у 2, 4 і 5 знач.).

2. Р мн. ‑жак. Глыток тытунёвага дыму, уцягнуты пры курэнні адным удыхам. І пойдзе цыгарка па кругу — па адной зацяжцы на брата. Карпюк.

3. Падзенне парашутыста да раскрыцця парашута пры зацяжным скачку.

4. У абутковай справе — нацягванне матэрыялу загатоўкі на калодку і замацаванне краёў загатоўкі.

5. Р мн. ‑жак. Месца ў тканіне, дзе выцягнута нітка. Зацяжка на матэрыі. Зацяжка на панчосе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

натяже́ние ср.

1. (действие) наця́гванне, -ння ср.; (натуживание) напіна́нне, -ння ср.;

2. (состояние) нацяжэ́нне, -ння ср., напя́тасць, -ці ж.;

натяже́ние струны́ напя́тасць (нацяжэ́нне) струны́;

пове́рхностное натяже́ние физ. паве́рхневае нацяжэ́нне.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

натя́жка ж.

1. (действие) наця́гванне, -ння ср.; (натуживание — ещё) напіна́нне, -ння ср.;

2. (насильственное допущение и т. п.) наця́жка, -кі ж.;

с натя́жкой з наця́жкай;

без натя́жек без наця́жак;

натя́жка в объясне́нии наця́жка ў тлумачэ́нні;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)