нахлёстка ж.
1. (действие) накі́дванне, -ння ср.;
2. (сделанная шнуром линия на бревне, доске и т. п.) шнур, род. шнура́ м.; см. нахлёстыватьII;
3. текст. (узел в основе) вузе́льчык, -ка м.; (петля) за́шмарга, -гі ж.;
в нахлёстку рыб. у нахлёст, па ве́рсе.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
На́хлесткі ’падоўжныя бакавыя планкі, што насаджваюцца на капылы ў санях’ (Сл. ПЗБ), параўн. рус. нахлёстка ’верхняя падоўжная планка ў возе ці планка, што набіваецца на капылы ў санях’. Да хлястиць ’біць’, нахлястиць ’набіць’, параўн. у нахлёст ’зверху, наверх (набіць, накласці і інш.)’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
шнур, род. шнура́ м.
1. в разн. знач. шнур; (плотн. — ещё) нахлёстка ж.;
2. верени́ца ж.;
ця́гнуцца шну́рам фурма́нкі — тя́нутся верени́цей подво́ды;
3. (земли) полоса́ (узкая) ж.;
○ бікфо́рдаў ш. — бикфо́рдов шнур
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)