напра́ўлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
напра́ўлены |
напра́ўленая |
напра́ўленае |
напра́ўленыя |
| Р. |
напра́ўленага |
напра́ўленай напра́ўленае |
напра́ўленага |
напра́ўленых |
| Д. |
напра́ўленаму |
напра́ўленай |
напра́ўленаму |
напра́ўленым |
| В. |
напра́ўлены (неадуш.) напра́ўленага (адуш.) |
напра́ўленую |
напра́ўленае |
напра́ўленыя (неадуш.) напра́ўленых (адуш.) |
| Т. |
напра́ўленым |
напра́ўленай напра́ўленаю |
напра́ўленым |
напра́ўленымі |
| М. |
напра́ўленым |
напра́ўленай |
напра́ўленым |
напра́ўленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
напра́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
напра́ўлены |
напра́ўленая |
напра́ўленае |
напра́ўленыя |
| Р. |
напра́ўленага |
напра́ўленай напра́ўленае |
напра́ўленага |
напра́ўленых |
| Д. |
напра́ўленаму |
напра́ўленай |
напра́ўленаму |
напра́ўленым |
| В. |
напра́ўлены (неадуш.) напра́ўленага (адуш.) |
напра́ўленую |
напра́ўленае |
напра́ўленыя (неадуш.) напра́ўленых (адуш.) |
| Т. |
напра́ўленым |
напра́ўленай напра́ўленаю |
напра́ўленым |
напра́ўленымі |
| М. |
напра́ўленым |
напра́ўленай |
напра́ўленым |
напра́ўленых |
Кароткая форма: напра́ўлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
напра́ўлены
1. напра́вленный;
2. испра́вленный, нала́женный;
1, 2 см. напра́віць 1, 2
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
напра́ўлены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад направіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
начи́ненный
1. напра́ўлены, нала́джаны; зала́таны, зала́плены;
2. наво́страны, назаво́стрываны; см. начини́тьII.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
напра́вленный
1. накірава́ны, скірава́ны;
напра́вленная анте́нна радио накірава́ная антэ́на;
взо́ры напра́влены к столи́це по́гляды накіра́ваны (скірава́ны) да сталі́цы;
2. напра́ўлены, наве́дзены, наво́страны;
3. нала́джаны;
4. напра́ўлены, вы́праўлены; см. напра́вить.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́правленныйI
1. вы́прастаны, мног. павыпро́стваны; вы́раўнаваны, мног. павыраўно́ўваны;
2. напра́ўлены, наво́страны;
3. вы́праўлены, мног. павыпраўля́ны; см. вы́правитьI.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)