надра́паны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
надра́паны |
надра́паная |
надра́панае |
надра́паныя |
| Р. |
надра́панага |
надра́панай надра́панае |
надра́панага |
надра́паных |
| Д. |
надра́панаму |
надра́панай |
надра́панаму |
надра́паным |
| В. |
надра́паны (неадуш.) надра́панага (адуш.) |
надра́паную |
надра́панае |
надра́паныя (неадуш.) надра́паных (адуш.) |
| Т. |
надра́паным |
надра́панай надра́панаю |
надра́паным |
надра́панымі |
| М. |
надра́паным |
надра́панай |
надра́паным |
надра́паных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
надра́паны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
надра́паны |
надра́паная |
надра́панае |
надра́паныя |
| Р. |
надра́панага |
надра́панай надра́панае |
надра́панага |
надра́паных |
| Д. |
надра́панаму |
надра́панай |
надра́панаму |
надра́паным |
| В. |
надра́паны (неадуш.) надра́панага (адуш.) |
надра́паную |
надра́панае |
надра́паныя (неадуш.) надра́паных (адуш.) |
| Т. |
надра́паным |
надра́панай надра́панаю |
надра́паным |
надра́панымі |
| М. |
надра́паным |
надра́панай |
надра́паным |
надра́паных |
Кароткая форма: надра́пана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
надра́паны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад надрапаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нацара́панный
1. надра́паны;
2. перен. накрэ́мзаны; надра́паны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)