Надда́ткі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Надда́ткі
Р. Надда́так
Надда́ткаў
Д. Надда́ткам
В. Надда́ткі
Т. Надда́ткамі
М. Надда́тках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

надда́ткі, ‑аў; адз. наддатак, ‑тка, м.

Уст. Зямля, якая дадавалася да асноўнага зямельнага надзелу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надда́так

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. надда́так надда́ткі
Р. надда́тка надда́ткаў
Д. надда́тку надда́ткам
В. надда́так надда́ткі
Т. надда́ткам надда́ткамі
М. надда́тку надда́тках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)