нагба́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нагба́ю |
нагба́ем |
| 2-я ас. |
нагба́еш |
нагба́еце |
| 3-я ас. |
нагба́е |
нагба́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
нагба́ў |
нагба́лі |
| ж. |
нагба́ла |
| н. |
нагба́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
нагба́й |
нагба́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
нагба́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Нагбом ’нагнуўшы вядро, збанок’ (піць) (Нас., ТСБМ, брасл., глуск., бялын., ДАБМ, камент. 145; полац., Нар. лекс.), нагбом і на́гбам ’тс’ (Сл. ПЗБ). Да нагба́ць ’нагнуць’ якое Насовіч лічыць вытворным ад гбаць (гл.); часцей ужываецца ў форме з перастаноўкай — набгом (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)