мінерало́г, -а, мн. -і, -аў, м.

Спецыяліст у галіне мінералогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мінерало́г

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мінерало́г мінерало́гі
Р. мінерало́га мінерало́гаў
Д. мінерало́гу мінерало́гам
В. мінерало́га мінерало́гаў
Т. мінерало́гам мінерало́гамі
М. мінерало́гу мінерало́гах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мінерало́г м. минерало́г

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мінерало́г, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне мінералогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

минерало́г мінерало́г, -га м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)