мэ́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мэ́та |
мэ́ты |
| Р. |
мэ́ты |
мэ́т |
| Д. |
мэ́це |
мэ́там |
| В. |
мэ́ту |
мэ́ты |
| Т. |
мэ́тай мэ́таю |
мэ́тамі |
| М. |
мэ́це |
мэ́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
тытуняво́дства, -а, н.
Развядзенне тытуню (у 1 знач.) у прамысловых мэтах.
|| прым. тытуняво́дчы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
абжу́ліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., каго-што (разм.).
Ашукаць, абдурыць у карыслівых мэтах.
|| незак. абжу́льваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
біяпсі́я, -і, ж. (спец.).
Высячэнне кавалачка жывой тканкі для мікраскапічнага аналізу ў дыягнастычных мэтах.
Рабіць біяпсію.
|| прым. біяпсі́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
курартало́гія, -і, ж.
Раздзел медыцыны, які вывучае лекавыя ўласцівасці мясцовасці і іх выкарыстанне ў лячэбных мэтах.
|| прым. курарталагі́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
загаво́р¹, -у, мн. -ы, -аў, м.
Тайнае пагадненне аб сумесных дзеяннях супроць каго-н. у палітычных і іншых мэтах.
З. мяцежнікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
брандма́ўар, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).
Сцяна з незгаральнага матэрыялу, якая раздзяляе сумежныя пабудовы ці часткі адной пабудовы ў проціпажарных мэтах.
|| прым. брандма́ўарны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сурвэ́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.
1. Невялікі кавалак тканіны або паперы, якім карыстаюцца ў гігіенічных мэтах.
2. Невялікі абрус.
|| прым. сурвэ́тачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
клі́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
1. Імя, якое даюць свойскай жывёле.
2. Мянушка чалавека (для жарту, насмешкі, у канспіратыўных мэтах).
Крыўдная к.
К. рэвалюцыянера.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
баваўнаво́дства, ‑а, н.
Вырошчванне бавоўны ў прамысловых мэтах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)