ме́цца, ма́юся, ма́ешся, ма́ецца; ма́йся; незак.

1. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Быць у наяўнасці; знаходзіцца, існаваць.

Маецца запас харчоў.

2. Адчуваць сябе.

Як вы маецеся?

3. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.), з інф. Аб тым, што павінна быць.

Меўся ўчора прыехаць.

◊

Маецца на ўвазе — мяркуецца, падразумяваецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ме́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ма́юся ма́емся
2-я ас. ма́ешся ма́ецеся
3-я ас. ма́ецца ма́юцца
Прошлы час
м. ме́ўся ме́ліся
ж. ме́лася
н. ме́лася
Загадны лад
2-я ас. ма́йся ма́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час ма́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ме́цца I несов.

1. име́ться;

у мяне́ ма́юцца но́выя зве́сткі — у меня́ име́ются но́вые све́дения;

у атра́дзе ме́ліся запа́сы праду́ктаў — в отря́де име́лись запа́сы проду́ктов;

м. ў ная́ўнасці — име́ться в нали́чии;

2. чу́вствовать себя́, пожива́ть;

як вы ма́ецеся? — как вы себя́ чу́вствуете (как вы пожива́ете)?;

3. до́лжен (должна́, должно́ и т.д.) быть; (иметь намерение) предполага́ть; (реже) намерева́ться;

ху́тка ме́лася пача́цца жніво́ — ско́ро должна́ была́ нача́ться жа́тва;

ён ме́ўся вярну́цца ўчо́ра — он до́лжен был (предполага́л) верну́ться вчера́;

да мяне́ ме́ліся прыйсці́ сябры́ — ко мне должны́ бы́ли (намерева́лись) прийти́ друзья́;

◊ м. на ўва́зе — безл. име́ться в виду́

ме́цца II сущ., нескл., ср., муз., разг. ме́ццо

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ме́цца ​1, маюся, маешся, маецца; незак.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Быць у наяўнасці; знаходзіцца; існаваць. Уласна кажучы, рашэнне магло быць і было толькі адно: ісці, не губляючы ні адной хвіліны дарэмна, ісці, пакуль маецца непарушны запас харчоў. Шамякін. [Аксіння:] — Ды мы, сынок, не былі б у крыўдзе, каб у цябе і сакрэты якія меліся... Лынькоў.

2. Адчуваць сябе. — Як маешся? — разглядаючы вільготнымі вачыма сябра .., спытаўся .. [Цімка]. Карпаў. Раніцой, перад пачаткам урокаў, Клава заглянула ў школьны сад: як там маюцца яе бярозкі? Якімовіч.

3. (1 і 2 ас. не ўжыв.), з інф. Аб тым, што павінна быць. Меўся распачацца справаздачна-выбарчы сход прафсаюзнай арганізацыі. Карпюк. // Мець намер, збірацца зрабіць што‑н. Кафедра мелася рэкамендаваць кандыдатаў у аспірантуру. Шахавец. З дому Косця меўся ехаць крадком, але перад бацькам нібы прагаварыўся. Адамчык.

•••

Мецца на ўвазе — меркавацца, падразумявацца.

ме́цца ​2, нескл., н.

Разм. Тое, што і мецца-сапрана.

[Іт. mezzo — сярэдні.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ме́цца ў словазлучэннях мецца‑сапрана ’жаночы голас, сярэдні паміж сапрана і кантральта’, ме́цца‑тынта ’ручны спосаб гравіравання на метале’ (ТСБМ). Праз рус. мову (Крукоўскі, Уплыў, 84) з італ. mezzo ’сярэдні’ < лац. medius ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ме́цца-сапра́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ме́цца-сапра́навы ме́цца-сапра́навая ме́цца-сапра́навае ме́цца-сапра́навыя
Р. ме́цца-сапра́навага ме́цца-сапра́навай
ме́цца-сапра́навае
ме́цца-сапра́навага ме́цца-сапра́навых
Д. ме́цца-сапра́наваму ме́цца-сапра́навай ме́цца-сапра́наваму ме́цца-сапра́навым
В. ме́цца-сапра́навы (неадуш.)
ме́цца-сапра́навага (адуш.)
ме́цца-сапра́навую ме́цца-сапра́навае ме́цца-сапра́навыя (неадуш.)
ме́цца-сапра́навых (адуш.)
Т. ме́цца-сапра́навым ме́цца-сапра́навай
ме́цца-сапра́наваю
ме́цца-сапра́навым ме́цца-сапра́навымі
М. ме́цца-сапра́навым ме́цца-сапра́навай ме́цца-сапра́навым ме́цца-сапра́навых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ме́цца-ты́нта

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. ме́цца-ты́нта ме́цца-ты́нта
Р. ме́цца-ты́нта ме́цца-ты́нта
Д. ме́цца-ты́нта ме́цца-ты́нта
В. ме́цца-ты́нта ме́цца-ты́нта
Т. ме́цца-ты́нта ме́цца-ты́нта
М. ме́цца-ты́нта ме́цца-ты́нта

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ме́цца-сапра́на

‘спявачка’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, нескланяльны

адз. мн.
Н. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
Р. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
Д. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
В. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
Т. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
М. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ме́цца-сапра́на

‘жаночы голас’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
Р. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
Д. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
В. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
Т. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на
М. ме́цца-сапра́на ме́цца-сапра́на

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ме́цца-сапра́на, нескл., н.

1. Жаночы голас, сярэдні паміж сапрана і кантральта.

2. Спявачка з такім голасам.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)