Маслакі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Маслакі́
Р. Маслако́ў
Д. Маслака́м
В. Маслакі́
Т. Маслака́мі
М. Маслака́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Маслакі́ ’сцегнавая косць’ (в.-дзв., Сл. ПЗБ), маслакаааты ’касцісты’ (Нар. Гом.). Да масол (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

масла́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. масла́к маслакі́
Р. маслака́ маслако́ў
Д. маслаку́ маслака́м
В. масла́к маслакі́
Т. маслако́м маслака́мі
М. маслаку́ маслака́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)