манцё́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манцё́рскі манцё́рская манцё́рскае манцё́рскія
Р. манцё́рскага манцё́рскай
манцё́рскае		 манцё́рскага манцё́рскіх
Д. манцё́рскаму манцё́рскай манцё́рскаму манцё́рскім
В. манцё́рскі (неадуш.)
манцё́рскага (адуш.)		 манцё́рскую манцё́рскае манцё́рскія (неадуш.)
манцё́рскіх (адуш.)
Т. манцё́рскім манцё́рскай
манцё́рскаю		 манцё́рскім манцё́рскімі
М. манцё́рскім манцё́рскай манцё́рскім манцё́рскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

манцёрскі монтёрский

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

манцёрскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да манцёра, належыць манцёру. Манцёрскі інструмент.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

манцёр, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Зборшчык і ўстаноўшчык машын, абсталявання.

М.-турбіншчык.

2. Спецыяліст па электраабсталяванні, электраправодцы; электраманцёр.

|| прым. манцёрскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

монтёрский манцёрскі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)