манахро́мны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манахро́мны манахро́мная манахро́мнае манахро́мныя
Р. манахро́мнага манахро́мнай
манахро́мнае		 манахро́мнага манахро́мных
Д. манахро́мнаму манахро́мнай манахро́мнаму манахро́мным
В. манахро́мны (неадуш.)
манахро́мнага (адуш.)		 манахро́мную манахро́мнае манахро́мныя (неадуш.)
манахро́мных (адуш.)
Т. манахро́мным манахро́мнай
манахро́мнаю		 манахро́мным манахро́мнымі
М. манахро́мным манахро́мнай манахро́мным манахро́мных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

монохро́мный манахро́мны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)