манаграфі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
манаграфі́чны |
манаграфі́чная |
манаграфі́чнае |
манаграфі́чныя |
| Р. |
манаграфі́чнага |
манаграфі́чнай
манаграфі́чнае |
манаграфі́чнага |
манаграфі́чных |
| Д. |
манаграфі́чнаму |
манаграфі́чнай |
манаграфі́чнаму |
манаграфі́чным |
| В. |
манаграфі́чны (неадуш.)
манаграфі́чнага (адуш.) |
манаграфі́чную |
манаграфі́чнае |
манаграфі́чныя (неадуш.)
манаграфі́чных (адуш.) |
| Т. |
манаграфі́чным |
манаграфі́чнай
манаграфі́чнаю |
манаграфі́чным |
манаграфі́чнымі |
| М. |
манаграфі́чным |
манаграфі́чнай |
манаграфі́чным |
манаграфі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
манаграфі́чны монографи́ческий
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
манаграфі́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да манаграфіі; у форме манаграфіі. Манаграфічнае апісанне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
манагра́фія, -і, мн. -і, -фій, ж.
Навуковы твор, што даследуе адно якое-н. пытанне, асвятляе адну тэму.
|| прым. манаграфі́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
монографи́ческий манаграфі́чны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)