лінгві́стыка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. лінгві́стыка
Р. лінгві́стыкі
Д. лінгві́стыцы
В. лінгві́стыку
Т. лінгві́стыкай
лінгві́стыкаю
М. лінгві́стыцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лінгві́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

Спецыяліст у галіне лінгвістыкі, мовазнавец.

|| ж. лінгві́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лінгві́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спецыяліст у галіне лінгвістыкі; мовавед.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лінгвісты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да лінгвістыкі. Лінгвістычныя даследаванні. Лінгвістычны аналіз.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)