ліба́ва-ро́менскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ліба́ва-ро́менскі ліба́ва-ро́менская ліба́ва-ро́менскае ліба́ва-ро́менскія
Р. ліба́ва-ро́менскага ліба́ва-ро́менскай
ліба́ва-ро́менскае
ліба́ва-ро́менскага ліба́ва-ро́менскіх
Д. ліба́ва-ро́менскаму ліба́ва-ро́менскай ліба́ва-ро́менскаму ліба́ва-ро́менскім
В. ліба́ва-ро́менскі (неадуш.)
ліба́ва-ро́менскага (адуш.)
ліба́ва-ро́менскую ліба́ва-ро́менскае ліба́ва-ро́менскія (неадуш.)
ліба́ва-ро́менскіх (адуш.)
Т. ліба́ва-ро́менскім ліба́ва-ро́менскай
ліба́ва-ро́менскаю
ліба́ва-ро́менскім ліба́ва-ро́менскімі
М. ліба́ва-ро́менскім ліба́ва-ро́менскай ліба́ва-ро́менскім ліба́ва-ро́менскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сле́дства, ‑а, н.

Высвятленне органамі юстыцыі абставін, звязаных са злачынствам. Весці следства. Знаходзіцца пад следствам. □ Стары цікава расказваў, як яны калісьці арганізоўвалі забастоўкі рабочых Лібава-Роменскай чыгункі, як яго, тады яшчэ маладога чалавека, запраторылі ў астрог і ён прасядзеў аж цэлы год, пакуль вялося следства. Сабаленка. У сцэнах допыту, следства, самога судовага працэсу паэт выявіў сябе бліскучым майстрам сатыры. Навуменка. // зб. Разм. Асобы, якія вядуць судовае расследаванне якой‑н. справы. Назаўтра пасля забойства паручніка знайшлі пасярод дарогі, і следства пачало трэсці кожную хату. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)