лязо́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лязо́вы лязо́вая лязо́вае лязо́выя
Р. лязо́вага лязо́вай
лязо́вае		 лязо́вага лязо́вых
Д. лязо́ваму лязо́вай лязо́ваму лязо́вым
В. лязо́вы (неадуш.)
лязо́вага (адуш.)		 лязо́вую лязо́вае лязо́выя (неадуш.)
лязо́вых (адуш.)
Т. лязо́вым лязо́вай
лязо́ваю		 лязо́вым лязо́вымі
М. лязо́вым лязо́вай лязо́вым лязо́вых

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лязо́, -а́, мн. лёзы і (з ліч. 2, 3, 4) лязы́, лёзаў, н.

1. Востры край рэжучай ці сякучай прылады.

Л. сякеры, брытвы.

2. Тонкая стальная пласцінка для брыцця з двума завостранымі краямі.

|| прым. лязо́вы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)