лютні́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. лютні́стка лютні́сткі
Р. лютні́сткі лютні́стак
Д. лютні́стцы лютні́сткам
В. лютні́стку лютні́стак
Т. лютні́сткай
лютні́сткаю		 лютні́сткамі
М. лютні́стцы лютні́стках

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лютні́стка ж. лютни́стка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лютні́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да лютніст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)