люстра́на

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
люстра́на - -

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

люстра́на-гла́дкі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. люстра́на-гла́дкі люстра́на-гла́дкая люстра́на-гла́дкае люстра́на-гла́дкія
Р. люстра́на-гла́дкага люстра́на-гла́дкай
люстра́на-гла́дкае
люстра́на-гла́дкага люстра́на-гла́дкіх
Д. люстра́на-гла́дкаму люстра́на-гла́дкай люстра́на-гла́дкаму люстра́на-гла́дкім
В. люстра́на-гла́дкі (неадуш.)
люстра́на-гла́дкага (адуш.)
люстра́на-гла́дкую люстра́на-гла́дкае люстра́на-гла́дкія (неадуш.)
люстра́на-гла́дкіх (адуш.)
Т. люстра́на-гла́дкім люстра́на-гла́дкай
люстра́на-гла́дкаю
люстра́на-гла́дкім люстра́на-гла́дкімі
М. люстра́на-гла́дкім люстра́на-гла́дкай люстра́на-гла́дкім люстра́на-гла́дкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

люстра́наі́нзавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. люстра́наі́нзавы люстра́наі́нзавая люстра́наі́нзавае люстра́наі́нзавыя
Р. люстра́наі́нзавага люстра́наі́нзавай
люстра́наі́нзавае
люстра́наі́нзавага люстра́наі́нзавых
Д. люстра́наі́нзаваму люстра́наі́нзавай люстра́наі́нзаваму люстра́наі́нзавым
В. люстра́наі́нзавы (неадуш.)
люстра́наі́нзавага (адуш.)
люстра́наі́нзавую люстра́наі́нзавае люстра́наі́нзавыя (неадуш.)
люстра́наі́нзавых (адуш.)
Т. люстра́наі́нзавым люстра́наі́нзавай
люстра́наі́нзаваю
люстра́наі́нзавым люстра́наі́нзавымі
М. люстра́наі́нзавым люстра́наі́нзавай люстра́наі́нзавым люстра́наі́нзавых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

люстра́нао́рны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. люстра́нао́рны люстра́нао́рная люстра́нао́рнае люстра́нао́рныя
Р. люстра́нао́рнага люстра́нао́рнай
люстра́нао́рнае
люстра́нао́рнага люстра́нао́рных
Д. люстра́нао́рнаму люстра́нао́рнай люстра́нао́рнаму люстра́нао́рным
В. люстра́нао́рны (неадуш.)
люстра́нао́рнага (адуш.)
люстра́нао́рную люстра́нао́рнае люстра́нао́рныя (неадуш.)
люстра́нао́рных (адуш.)
Т. люстра́нао́рным люстра́нао́рнай
люстра́нао́рнаю
люстра́нао́рным люстра́нао́рнымі
М. люстра́нао́рным люстра́нао́рнай люстра́нао́рным люстра́нао́рных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

палірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.

Апрацоўваць паверхню чаго‑н., каб надаць ёй люстрана-гладкі выгляд. Паліраваць мэблю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палірава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; незак., што.

Націраючы, надаваць люстрана-гладкі выгляд чаму-н.

П. мэблю.

П. ногці.

|| зак. напалірава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны і адпалірава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны.

|| наз. палірава́нне, -я, н. і паліро́ўка, -і, ДМ -ўцы, ж.

|| прым. палірава́льны, -ая, -ае і паліро́вачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Палірава́ць ’апрацоўваць паверхню чаго-н., каб надаць ёй люстрана-гладкі выгляд’ (ТСБМ). Ст.-бел. полеровати ’тс’ (XVI ст.) < польск. polerować < ням. polieren ’тс’ (Булыка, Запазыч., 251). Для сучаснага бел. паліраваць магчыма і рус. пасрэдніцтва. Рус. полирова́ть < ням. polieren з франц. polir, лац. polīre ’тс’ (гл. Фасмер, 3, 309).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

люстра́ны, ‑ая, ‑ае і люстраны́, а́я, ‑о́е.

1. Які мае адносіны да люстра ​1 (у 1 знач.). Люстраная майстэрня. Люстраная вытворчасць. // Уласцівы люстру, такі, як у люстра. Люстраны глянец. Люстраная паліроўна. // Які з’яўляецца люстрам, з люстрам. Люстрана-лінзавы тэлескоп. □ Станіслаў праз сілу ўзнімаецца з крэсла, падыходзіць да шафы і, раней, чым адчыніць яе, узіраецца ў люстраныя дзверы. Мікуліч.

2. перан. З бліскучай, гладкай паверхняй. Быстра слізгацяць душагубкі па люстранай вадзе пад лоўкімі ўзмахамі вёсел. Колас. Над ракою над шырокай, Над люстранаю ракой, Над лазою невысокай Ходзіць ветрык-неспакой. Астрэйка.

•••

Люстранае шкло гл. шкло.

Люстраны карп гл. карп.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)