льня́нішча
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
льня́нішча |
льня́нішчы |
| Р. |
льня́нішча |
льня́нішчаў
льня́нішч |
| Д. |
льня́нішчу |
льня́нішчам |
| В. |
льня́нішча |
льня́нішчы |
| Т. |
льня́нішчам |
льня́нішчамі |
| М. |
льня́нішчы |
льня́нішчах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
льня́нішча гл. ільнянішча.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
льня́нішча ср. по́ле, где рос лён
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
льня́нішча,
гл. ільнянішча.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ільня́нішча і (пасля галосных) льня́нішча, -а, мн. -ы, -ішч і -аў, н.
Поле, з якога сабралі лён або на якім папярэдняй культурай быў лён.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ільня́нішча і льня́нішча, ‑а, н.
Поле, з якога сабралі лён або на якім папярэдняй культурай быў лён.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Льні́шча, льня́нішча, льня́нішчо, льля́нішча ’поле, на якім рос лён’ (ТСБМ, Сцяшк., Бяльк.; стаўбц., Жыв. сл., ст.-дар., Сл. ПЗБ), льні́ска, льні́ско ’льнянішча’ (івац., Жыв. сл.; ваўкав., пруж., беласт., Сл. ПЗБ), ’сцелішча’, ’сена з рэшткамі льну, скошанае на полі пасля ўборкі льну’ (ваўкав., карэліц.), віл., ігн., даўг. льня́ніско ’льнянішча’ (Сл. ПЗБ). Да прасл. lьn‑išče, больш позняе зах.-слав. і lьn‑isko ’тс’. Да лён (гл.). Аб суфіксе гл. Сцяцко (Афікс. наз., 159).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ляні́ска, ляні́ско ’льнянішча’ (Сцяшк.; карэліц., Шатал.; астрав., шчуч., шальч., Сл. ПЗБ), ’трава, скошаная на полі, дзе быў лён’ (карэліц., Сл. ПЗБ). Да лён (гл.). Суфікс ‑іска пад уплывам польск. мовы — параўн. лінгвагеаграфію яго на картах ДАБМ 270–273 (зах. і паўн.-зах. пашырэнне).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)