лу́чший

1. сравнит. ст. ле́пшы;

2. превосх. ст. найле́пшы;

лу́чший из всех ле́пшы за ўсіх, найле́пшы;

в лу́чшем слу́чае у ле́пшым вы́падку (ра́зе);

за неиме́нием лу́чшего не ма́ючы ле́пшага;

всего́ лу́чшего! усяго́ до́брага!, усяго́ найле́пшага!

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

першакла́сны (самый лучший) первокла́ссный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

первокла́ссный (самый лучший) першакла́сны, найле́пшы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перве́йший разг. найпе́ршы; (самый лучший) найле́пшы; (высший) найвышэ́йшы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

найле́пшы прил. превосх. ст. са́мый лу́чший, наилу́чший;

усяго́ ~шага — всего́ наилу́чшего, всех благ

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ле́пшы прил.

1. сравнит. ст. лу́чший, лу́чше, полу́чше;

2. превосх. ст. лу́чший;

~шыя лю́дзі на́шай краі́ны — лу́чшие лю́ди на́шей страны́;

у ~шым вы́падку — в лучше́м слу́чае;

не ма́ючы ле́пшага — за неиме́нием лу́чшего;

палічы́ць за ле́пшае — предпоче́сть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

другара́дны

1. (не основной, побочный) втори́чный; второстепе́нный;

~ныя адзна́кі — втори́чные при́знаки;

~нае пыта́нне — второстепе́нный вопро́с;

2. (не лучший) второстепе́нный; второкла́ссный;

д. пісьме́ннік — второстепе́нный писа́тель

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Несамавіты ’непрыгожы, няважны; нястрыманы’ (Гарэц.), ’несамастойны, непрыгожы; не маючы ўнутранай годнасці’ (Касп., Шат.), ’няякасны’ (Сл. ПЗБ), несамовіты ’неразумны, дурнаваты’ (ТС), nisamavity ’не зусім добры’ (Варл.), укр. несамови́тий ’раз’юшаны, сам не свой; у вышэйшай ступені моцны’, рус. пск. несамови́тый ’непрыгожы, нязграбны’, польск. niesamowity ’які мае зносіны з д’яблам; сам не свой’ (з укр., Варш. сл.). Утворана пры дапамозе адмоўя не ад менш ужывальнага самавіты (гл.); развіццё «адмоўнай» семантыкі звязана з канкрэтызацыяй зыходнага значэння, якое мае агульны (аморфны) характар, параўн. у Насовіча: самовитый ’настоящий, самый лучший’, у сваю чаргу «адмоўная» семантыка магла ўплываць на значэнне зыходнага слова, параўн. самовіты ’разумны’ (ТС).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

первостате́йный уст.

1. (относящийся к первому разряду) першаразра́дны;

первостате́йный купе́ц першаразра́дны купе́ц;

2. (самый лучший) першаразра́дны, са́мы ле́пшы;

первостате́йный това́р першаразра́дны (са́мы ле́пшы) тава́р;

3. (первостепенный) першара́дны;

первостате́йное де́ло першара́дная спра́ва.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

указа́ць сов., в разн. знач. указа́ть; (выс. — ещё) предначерта́ть;

у. шляхі́ ператварэ́ння прыро́ды — указа́ть (предначерта́ть) пути́ преобразова́ния приро́ды;

у. на памы́лкі — указа́ть на оши́бки;

у. на ле́пшы ме́тад — указа́ть на лу́чший ме́тод

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)