Лазі́ца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Лазі́ца
Р. Лазі́цы
Д. Лазі́цы
В. Лазі́цу
Т. Лазі́цай
Лазі́цаю
М. Лазі́цы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лазі́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. лазі́ца лазі́цы
Р. лазі́цы лазі́ц
Д. лазі́цы лазі́цам
В. лазі́цу лазі́цы
Т. лазі́цай
лазі́цаю		 лазі́цамі
М. лазі́цы лазі́цах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

◎ Лазі́ца ’дробная і тонкая лаза’ (Нас.), лазіца, лазічка ’лазняк’ (Юрч. Вытв.), серб.-харв. лозица, макед. лозица, лозинка, балг. лозица — памянш. ад лоза ’вінаград’. Бел.-паўд.-слав. словаўтваральная паралель.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)