кіслі́чныя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. кіслі́чныя
Р. кіслі́чных
Д. кіслі́чным
В. кіслі́чныя
Т. кіслі́чнымі
М. кіслі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кіслі́чныя сущ., мн., бот. кисли́чные

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кіслі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кіслі́чны кіслі́чная кіслі́чнае кіслі́чныя
Р. кіслі́чнага кіслі́чнай
кіслі́чнае		 кіслі́чнага кіслі́чных
Д. кіслі́чнаму кіслі́чнай кіслі́чнаму кіслі́чным
В. кіслі́чны (неадуш.) кіслі́чную кіслі́чнае кіслі́чныя (неадуш.)
Т. кіслі́чным кіслі́чнай
кіслі́чнаю		 кіслі́чным кіслі́чнымі
М. кіслі́чным кіслі́чнай кіслі́чным кіслі́чных

Крыніцы: prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кисли́чные мн., сущ., бот. кіслі́чныя, -ных.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кіслі́чны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да кісліцы.

2. у знач. наз. кіслі́чныя, ‑ых. Сямейства травяністых раслін, да якога адносіцца кісліца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)