ку́хцік
‘кубак’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ку́хцік |
ку́хцікі |
| Р. |
ку́хціка |
ку́хцікаў |
| Д. |
ку́хціку |
ку́хцікам |
| В. |
ку́хцік |
ку́хцікі |
| Т. |
ку́хцікам |
ку́хцікамі |
| М. |
ку́хціку |
ку́хціках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ку́хцік м., обл. поварёнок
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
поварёнок ку́хцік, -ка м.; разг. паварчу́к, -ка́ м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)