куткавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
куткавы́ |
куткава́я |
куткаво́е |
куткавы́я |
| Р. |
куткаво́га |
куткаво́й куткаво́е |
куткаво́га |
куткавы́х |
| Д. |
куткаво́му |
куткаво́й |
куткаво́му |
куткавы́м |
| В. |
куткавы́ (неадуш.) куткаво́га (адуш.) |
куткаву́ю |
куткаво́е |
куткавы́я (неадуш.) куткавы́х (адуш.) |
| Т. |
куткавы́м |
куткаво́й куткаво́ю |
куткавы́м |
куткавы́мі |
| М. |
куткавы́м |
куткаво́й |
куткавы́м |
куткавы́х |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
куткавы́, ‑ая, ‑ое.
Абл. Кутні. Пакой Любы, куткавы, адным акном на раку, а другім на вуліцу, быў сціпленькі і чысты. Мурашка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
углово́й
1. мат., техн. вуглавы́;
углово́е ускоре́ние вуглаво́е паскарэ́нне;
углово́й ра́диус вуглавы́ ра́дыус;
2. (находящийся на углу) рагавы́;
углово́й дом рагавы́ дом;
углово́й магази́н рагавы́ магазі́н;
3. (находящийся в углу) ку́тні, куткавы́;
углова́я ко́мната ку́тні (куткавы́) пако́й;
углово́й стол ку́тні (куткавы́) стол;
4. (имеющий форму угла, согнутый под углом) вуглавы́;
углово́е желе́зо вуглаво́е жале́за;
углово́е соедине́ние вуглаво́е злучэ́нне;
углово́й замо́к плот. вуглавы́ замо́к;
5. спорт. вуглавы́;
углово́й уда́р вуглавы́ ўда́р.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)