куткавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. куткавы́ куткава́я куткаво́е куткавы́я
Р. куткаво́га куткаво́й
куткаво́е
куткаво́га куткавы́х
Д. куткаво́му куткаво́й куткаво́му куткавы́м
В. куткавы́ (неадуш.)
куткаво́га (адуш.)
куткаву́ю куткаво́е куткавы́я (неадуш.)
куткавы́х (адуш.)
Т. куткавы́м куткаво́й
куткаво́ю
куткавы́м куткавы́мі
М. куткавы́м куткаво́й куткавы́м куткавы́х

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

куткавы́, ‑ая, ‑ое.

Абл. Кутні. Пакой Любы, куткавы, адным акном на раку, а другім на вуліцу, быў сціпленькі і чысты. Мурашка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wnkelig a

1) вуглава́ты

2) вуглавы́, ку́тні, куткавы́

3) кале́нчаты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

углово́й

1. мат., техн. вуглавы́;

углово́е ускоре́ние вуглаво́е паскарэ́нне;

углово́й ра́диус вуглавы́ ра́дыус;

2. (находящийся на углу) рагавы́;

углово́й дом рагавы́ дом;

углово́й магази́н рагавы́ магазі́н;

3. (находящийся в углу) ку́тні, куткавы́;

углова́я ко́мната ку́тні (куткавы́) пако́й;

углово́й стол ку́тні (куткавы́) стол;

4. (имеющий форму угла, согнутый под углом) вуглавы́;

углово́е желе́зо вуглаво́е жале́за;

углово́е соедине́ние вуглаво́е злучэ́нне;

углово́й замо́к плот. вуглавы́ замо́к;

5. спорт. вуглавы́;

углово́й уда́р вуглавы́ ўда́р.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)