клёв рыб. / хоро́ший, плохо́й клёв (ры́ба) до́бра, дрэ́нна бярэ́цца;
клёв щу́ка начина́ет весно́й шчупа́к пачына́е бра́цца вясно́й.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
клёў (род. клёву) м. клёв
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заклява́ць сов. (о рыбе — начать клёв) заклева́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
отклева́ть сов.
1. аддзяўбці́;
2. (о рыбе — прекратить клёв) пакі́нуць (пераста́ць) бра́цца;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Клёў 1 (рыбы) (ТСБМ, Сцяшк., Нік. Очерки). Да кляваць і клюнуць 3.
Клёў 2 ’пра стан п’янага’: «Ён уже клёв (пʼяны)» (Нас.). Да кляваць (гл.). Параўн. кляваць носам і балг. клювам ’павесіць галаву’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
то́рканне ср.
1. толка́ние, ты́канье;
2. дёрганье;
3. клёв м.;
1-3 см. то́ркаць, то́ркнуць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
поклёвка рыб. / есть поклёвка ры́ба бярэ́цца, клюе́ (то́ркае);
нет поклёвки ры́ба не бярэ́цца, не клюе́ (не то́ркае);
хоро́шая, плоха́я поклёвка (ры́ба) до́бра, дрэ́нна бярэ́цца (клюе́); см. клёв, клева́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)