Качкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Качкі́
Р. Качко́ў
Д. Качка́м
В. Качкі́
Т. Качка́мі
М. Качка́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ка́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ка́чка ка́чкі
Р. ка́чкі ка́чак
Д. ка́чцы ка́чкам
В. ка́чку ка́чак
Т. ка́чкай
ка́чкаю		 ка́чкамі
М. ка́чцы ка́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ка́чка-свія́зь

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. ка́чка-свія́зь ка́чкі-свія́зі
Р. ка́чкі-свія́зі ка́чак-свія́зей
ка́чак-свія́зяў
Д. ка́чцы-свія́зі ка́чкам-свія́зям
В. ка́чку-свія́зь ка́чак-свія́зей
ка́чак-свія́зяў
Т. ка́чкай-свія́ззю ка́чкамі-свія́зямі
М. ка́чцы-свія́зі ка́чках-свія́зях

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

качаня́ і качанё, -ня́ці, мн. -ня́ты, -ня́т, н.

Птушаня качкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ка́чар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Самец качкі.

|| прым. ка́чаравы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

свия́зь зоол. ка́чка-свія́зь, род. ка́чкі-свія́зі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ны́каць

‘схіляць галаву, як качкі’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ны́каю ны́каем
2-я ас. ны́каеш ны́каеце
3-я ас. ны́кае ны́каюць
Прошлы час
м. ны́каў ны́калі
ж. ны́кала
н. ны́кала
Загадны лад
2-я ас. ны́кай ны́кайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ны́каючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чэ́рнець, ‑і, ж.

Агульная назва двух відаў нырцовай качкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

качаня́ і качанё, ‑няці; мн. ‑няты, ‑нат; н.

Птушаня качкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ка́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

Вадаплаўная птушка сямейства качыных з шырокай пляскатай дзюбай і кароткімі шырока расстаўленымі лапкамі.

Прыляцелі дзікія качкі.

|| памянш. ка́чачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

|| прым. качы́ны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)