каржане́ць

‘абсыхаць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. каржане́ю каржане́ем
2-я ас. каржане́еш каржане́еце
3-я ас. каржане́е каржане́юць
Прошлы час
м. каржане́ў каржане́лі
ж. каржане́ла
н. каржане́ла
Загадны лад
2-я ас. каржане́й каржане́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час каржане́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Каржане́ць ’абсыхаць’ (Юрч.), ’не расці’ (Янк. БП). Параўн. рус. коржавый ’сухі, зморшчаны, шорсткі’, коржаветь ’цвярдзець’, да корж (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Каржа́н ’кажан’ (Шатал.), ад кажан (гл.) пад уплывам каржанець (гл.), каржацець (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)